Ontmoet Nieuwegein

Waarom deze wedstrijd

In 2003 organiseerde Martin Planken voor het eerst een fotowedstrijd, in IJsselstein. In 2008, 2009, 2010 en 2011 kwam daar Fotowedstrijd Nieuwegein bij. Na 15 jaar, in 2026, is de wedstrijd weer terug in de stad. "Martin: Nieuwegein ken ik goed. Ik heb er niet alleen gewoond maar heb ik er ook mijn middelbare school gevolgd, aan het Oosterlicht College. Inmiddels houd ik er met veel plezier kantoor, in het voormalige ING-bankgebouw aan de Bankstede 1, met mijn bedrijf Topshelf Media. Voor mij blijft Nieuwegein verrassen, als ik op ontdekkingstocht ga, wandelend of per fiets." De editie 2026 is dus de vijfde; ze bouwt voort op de fotowedstrijd die vijftien jaar geleden voor het laatst werd georganiseerd.

Nieuwegein, als je echt goed kijkt

Nieuwegein is zo’n stad die zich niet meteen opdringt. Ze schreeuwt niet om aandacht, ze pronkt niet overdreven met haar schoonheid. Maar wie de tijd neemt, wie even vertraagt, wie niet alleen door Nieuwegein heen rijdt maar er echt naar kijkt, ontdekt een stad met verrassend veel zachtheid, ruimte en karakter. In de vroege ochtend, wanneer de stad nog half slaapt, hangt er vaak een stille glans over het water. Langs de rivieren, de plassen en de groene oevers beweegt het licht langzaam mee met de dag. Fietsers glijden over rustige paden, wandelaars groeten elkaar met een knik, en ergens in het riet klinkt het geluid van vogels die de stad al veel eerder hebben begrepen dan wij: hier is plek. Hier is rust. Hier is leven. Nieuwegein is op haar mooist wanneer je haar niet haastig bekijkt. Neem de fiets en volg de routes langs het water, door het groen, langs oude linten en open stukken landschap. Dan merk je hoe afwisselend de stad eigenlijk is. Het ene moment fiets je tussen moderne wijken en bruggen, het volgende moment kom je langs stille paden waar bomen zich over het water buigen. De stad opent zich daar als een landschap vol kleine ontdekkingen. Ook wandelaars worden beloond. In Park Oudegein bijvoorbeeld, waar natuur en geschiedenis elkaar bijna vanzelf vinden. Daar kun je dwalen langs oude bomen, waterpartijen, grasvelden en verscholen doorkijkjes. Elk seizoen geeft het park een ander gezicht. In de lente fris en vol belofte, in de zomer levendig en groen, in de herfst warm van kleur, en in de winter stil en bijna schilderachtig. Wie daar met een camera loopt, hoeft eigenlijk niet lang te zoeken. Het licht doet vaak al het werk. En dan zijn er de oude kernen, Jutphaas en Vreeswijk, plekken waar Nieuwegein haar herinneringen bewaart. Daar voel je dat de stad niet zomaar uit straten en gebouwen bestaat, maar uit lagen van tijd. Oude gevels, bruggetjes, sluizen, kerkjes, smalle straatjes en historische details vertellen verhalen van mensen die hier woonden, werkten, voeren, handelden en hun dagelijks leven leidden. Vooral Vreeswijk heeft iets bijzonders: het water, de oude scheepvaartgeschiedenis, de sfeer van een dorp aan de rivier. Daar kun je foto’s maken die niet alleen mooi zijn, maar ook iets van vroeger vasthouden. Nieuwegein heeft misschien niet de vanzelfsprekende roem van een oude binnenstad als Utrecht, maar juist daarin schuilt haar charme. Ze is minder luid, minder druk, minder bekeken. Haar schoonheid ligt in de details: een brug in avondlicht, een fietspad tussen bomen, een weerspiegeling in het water, een oude gevel naast een stille kade, een wandelaar met een hond in de ochtendmist. Wie goed kijkt, ziet dat Nieuwegein een stad is van verbindingen. Tussen oud en nieuw. Tussen stad en natuur. Tussen water en land. Tussen beweging en rust. Het is een plek waar je kunt wonen, fietsen, wandelen, kijken, fotograferen en steeds opnieuw iets kunt ontdekken dat je eerder niet opviel. Nieuwegein is mooi op een bescheiden manier. Niet omdat ze perfect is, maar omdat ze echt is. Omdat ze ruimte geeft aan groen, aan water, aan geschiedenis en aan gewone momenten die, als je er oog voor hebt, ineens bijzonder worden. En misschien is dat wel de grootste schoonheid van Nieuwegein: dat je haar niet hoeft te zoeken in grootse gebaren. Je vindt haar gewoon onderweg. Op de fiets. Tijdens een wandeling. Langs een oude sluis. In het park. Bij het water. In het zachte licht van een namiddag. Nieuwegein wacht niet om bewonderd te worden. Ze is er gewoon. Maar wie echt goed kijkt, ziet hoe prachtig ze eigenlijk is.

Wat we willen zien

De jury beoordeelt op compositie en op specificiteit. Algemene "mooie foto's" - symmetrische gevels, gouden uren langs het kanaal, perfect-gepositioneerde silhouetten - verliezen het bijna altijd van foto's die iets concreets over Nieuwegein laten zien. Wat dat is, mag je zelf bepalen. Een raamhoek in Galecop. Een tramhalte op een natte vrijdagavond. De stilte van het IJsselbos om half acht 's ochtends. Een gezicht. Een schaduw. Een textuur. Iets dat alleen jij hebt gezien omdat je er stond op het juiste moment.

Na afloop

Na afloop blijven alle inzendingen toegankelijk in het editiearchief. Foto's worden niet verwijderd tenzij de fotograaf dat zelf doet in de profiel-omgeving. Winnende foto's, zoals de top 10 en de publieksprijs, kunnen blijvend onder de aandacht worden gebracht.

Volgende edities

Andere gemeenten in de provincie én daar buiten, hebben inmiddels al interesse getoond om de wedstrijd binnen hun gemeentegrenzen te verwelkomen. Elke editie blijft op stadsniveau georganiseerd, met een lokale jury, lokale sponsors, lokale partners en desgewenst een tentoonstelling op locatie.

Vragen of opmerkingen?

Stel ze gerust via het contactformulier.